گونه هايت از چه خيس است؟

اشک چرا ريخته اي؟

راست بگو

              دلت چرا شکسته است؟

گريه نکن

           حرف بزن

دلت از چه گرفته؟

از ويرانه ي احساس

                        از مرگ ستاره

                                         مرگ ستاره...

از سکوت غمگين ترانه؟

 

نفست در تپش است.

آرام باش

آب بزن صورتت

 

بنشين

          گريه نکن

                     حرف بزن

 

وقتي که نبودي

پرنده ي توي قفس

مثل يک خاطره ي سرخ قشنگ

                                      پر زد و رفت

نکند براي تنهايي نمناک قفس غمگيني؟...

 

بنشين

        گريه نکن

                   حرف بزن

 

مهر من در دل تو خستگي کاشته است

تشنگي باغ دلم تو را به گريه واداشته است

 

همصدا با گريه هايت

بغض من مي شکند

                         بغض من مي شکند

 

يا تو هم گريه نکن

                      يا تو هم گريه نکن

يا مرا به خلوت اشک ببر

 

تا جاده ي خسته ي تنهايي من

تا جاده ي تشنه ي تنهايي من

از حادثه ي بارش ما خيس شود...